بغض

دلتنگ می شویم، بغض می کنیم و اشک می ریزیم، برای نبودن ها و نداشتن هایمان... اما زندگی همیشه نبودن نیست.. بسیاری از نبودن ها را خودمان انتخاب می کنیم.. بسیاری از این حسرت ها را خود در دل می کاریم و آبیاری می کنیم.

اما چرا؟ هدف چه بوده؟ ما به دنبال چیستیم؟

چه می خواهیم از این روزگار که همیشه گله مندیم دست از سرمان بر نمی دارد... می دانی وقتی دست از سرت بردارد آن لحظه ی مرگ توست.. اگر ادای امید به زندگی و عمر طولانی و سلامتی داری پس چرا بدنبال دست برداشتن روزگار از سرت هستی.. در میان اوج غم ها و بغض هایت خوشی هایت را جستجو کن...

زندگی شادی را برایت به ارمغان آورده اما تو با حسرت های پوچت آن را به یاس و اندوه مبدل نکن.

فضای خانه را دود سیگار تنهایی پر کرده .....